Reistips Barcelona

Reistips Barcelona

Sagrada Família

De Temple Expiatori de la Sagrada Familia, een van onconventioneelste kerken in Europa, is het beeld van een stad die zichzelf graag als individualistisch ziet. Enkele hoogtepunten van de Sagrada Familia:

Lijdensfaçade – Bezoekers komen binnen door een deur in de westelijke gevel. De hoekige beelden van het lijden van Christus zijn gemaakt door de Catalaan Josep Maria Subirachs, een vertuigde atheïst. Het schip In het van noord naar zuid lopende schip staat een woud van zuilen. Gaudi schuwde rechte lijnen. In zijn ontwerp stonden de 1300 kerkbanken dicht op elkaar dat gelovigen hun benen niet over elkaar zouden kunnen slaan.

De torens – Neem, voor uitzicht op de kerk, een lift (of klim 400 treden) naar de top van een de met Venetiaans mozaïek en rinkelende bellen bewerkte torens boven de oostelijke en westelijke façades. Er zullen er nog vier boven de zuidelijke Gloriefaçade verrijzen. Gaudi had ook nog plannen voor een nog hogere centrale toren, met daaromheen nog vier torens die de evangelisten zouden vertegenwoordigen.

Christus-geboortefaçade Aan de oostzijde staat de enige façade die Gaudi zelf nog (in 1904) voltooid zag. De prachtig en sierlijk bewerkte gevel staat bol van de symboliek. De drie deuren ertegenwoordigen Geloof, Hoop en Liefde. Galerij Deze externe kruisgang zal een beschutte gelegenheid bieden om aan de buitenkant om de kerk heen te lopen.

Crypte en museum – De crypte werd ontworpen door de eerste architect, Francesc de Paula Villar i Lozano, die maar één jaar aan de kerk werkte. Hier vinden de diensten plaats en ligt audi begraven. Op dezelfde verdieping bevinden zich tekeningen en maquettes van de kerk en andere memorabilia, maar de meeste van Gaudi’s plannen gingen verloren in de burgeroorlog.

La Rambla

De naam van deze lange avenue, ook wel Les Rambles genaamd, komt van her Arabische ramla (periodiek droge rivierbedding). De 13 eeuwse stadsmuur volgde de linkeroever van deze rivier, die van de Collserola-heuvels naar zee stroomde. In de 16de eeuw bouwde men kloosters en de universiteit op de andere oever. Met her verstrijken van de lijd werd ook de rivierbedding zelf opgevuld en werd deze bebouwing weer afgebroken, maar herdacht in de namen van de vijf Rarnbla’s tussen de Plaça de Catalunya en de PORT Veil.

De Montjuïc

Op deze stadsberg vonden de Olympische Spelen van 1992 plaats. Het uitzicht is er prachtig en de wijk biedt twee absolute topmusea, een nieuw cultureel centrum en het Poble Espanyol. De stadsberg Montjuïc is maar 213 meter hoog, maar is fysiek heel nadrukkelijk aanwezig omdat hij van vrijwel overal in de stad te zien is. De berg markeert het einde van de haven en markeert vanaf de Ronda Litoral de grens tussen de woonwijken in de binnenstad en de industriële Zona Franca, de poort naar het zuiden. Vanuit de hoogte is goed te zien hoe dichtbebouwd Barcelona is. Dat komt door de natuurlijke begrenzingen van de stad, door de zee, de rivier de Besös, het Collserolagebergte en de Montjuïc.